
Hallo lieve mensen thuis,
We komen eraan!!!! ;-)
Dit was het dan. Dit wordt het laatste verhaal van deze fantastische reis om de wereld.
Na een onzettende gave tijd, is het nu weer tijd om terug naar huis te keren. En weer eens te genieten van moeders erwtensoep en een echte van Dobben kroket!
De koffers zijn weer gepakt, vluchttijden gecontroleerd, online ingecheckt en dus zijn we helemaal klaar voor de terugreis.
Dit was echt een fantastische en vooral gevarieerde reis waarin ik (en we) veel hele coole dingen heb mogen doen:
o.a. duiken in Great Barrier Reef, uit een vliegtuig springen, Muay Thai (Thais boksen) leren van echte bokskampioenen, een surfles gehad, het nieuwe jaar met 30 graden op een mooi strand ingaan, snowboardles gehad, gespeeld met babytijgers en ze een flesje melk gevoerd en nog veel meer (veel te veel om op te noemen).
Naast alle mooie overweldigende natuur en geweldige plekjes die ik onderweg ben tegengekomen, ook veel mooie dieren in het wild gespot:
de kangeroos en wallibies die door Australie heen sprongen, koala's in de bomen, een beer met kleintjes in Canada, otters, dolfijnen, babyschildpadden en volwassen (hele grote) schildpadden, apen in Thailand, papegaaien en andere mooie gekleurde vogels, een wasbeertje en vele eekhoorns om maar even wat te noemen.
En (toch wel een van de belangrijkste elementen) ontzettend veel leuke nieuwe mensen ontmoet! Alleen reizen is echt heel leuk en een aanrader voor iedereen, maar ik vond het ook echt wel super dat ik een deel van de reis heb mogen delen met mam en Thom. Dat zorgt voor een hele andere manier van reizen, die toch ook wel lekker rustig en vertrouwd is. Maar ik heb hier toch wel een aantal nieuwe vrienden aan over gehouden, die ik zeker nog eens ga opzoeken in de andere landen van Europa.
Een ding is zeker, ik heb absoluut geen spijt van deze trip! Maar het is wel weer mooi geweest hoor, ik kom met een voldaan gevoel weer lekker naar huis toe. Eindelijk dikke Babber weer een knuffel geven.. :-)
Thom en ik vliegen allebei rond half 9 's avonds op woensdag 5 mei weg vanuit Vancouver (ong. 5:30 in de ochtend van 6 mei in Nederland), Thom vliegt direct met KLM en komt rond 15.00 uur aan op Schiphol, ik kom zelfs iets later vanwege een overstap in Londen. Ik kom volgens de planning om 18.15 thuis. We hebben er zin in om weer thuis te komen! Lieve mensen, tot heel snel! dikke kus!
En als frequente verhalenschrijver voor Bali en Canada zal ik dan ook nog even een allerlaatste woordje neerzetten. Dankzij Marjolein heb ik toch even 2 verre en heel mooie landen kunnen zien. In eerste instantie was ik niet bepaald blij met het idee dat ik haar voor 5 lange maanden moest gaan missen en wist ook eigenlijk niet echt wat ik er nou mee aan moest. Gelukkig kwam al vrij snel de beslissing om Canada mee te pakken en dan lekker samen terug te keren naar huis. Maar toen Marjolein nog niet eens een week weg was hebben we samen besloten dat ik naar Indonesie zou komen. Daar hebben we echt 2 geweldige weken gehad en het afscheid erna viel ook weer zwaar... Gelukkig brak het de periode zonder haar en hebben we nu alweer 5 weken samen achter de rug. Canada is echt een weergaloos mooi land en ik heb er dan ook echt geen spijt van gehad om hierheen te komen. In deze 5 weken hebben we ongeveer alles wat Canada te bieden heeft gehad. Bergen, valleien, wereldsteden, wilde dieren, sneeuw en ijs, warme dagen, prachtige bergmeren, skien en snowboarden, noem maar op. Maar ook ik ben weer blij om terug te keren naar ons eigen landje, ook al zijn het voor mij maar 5 weken geweest.
Al met al zijn deze 5 maanden op vele manieren ook een flinke test van onze relatie geweest. Gelukkig gaat het nog steeds goed en gaan we voor de 4 jaar samen!
Als laatste wil ik ook via deze weg graag tegen Marjolein zeggen dat ik diep, maar dan ook diep respect heb voor wat zij heeft klaargespeeld in haar eentje. Maar ik ben ook wel blij dat ze nu zelf ook graag terug naar huis wil. Het is mooi geweest. Nog een aantal uren en dan staan we allebei weer op Nederlandse grond, klaar voor een nieuwe uitdaging. Het schoolleven weer oppakken...
Hele dikke kus,
Marjolein en Thom
?
?
?
?
?
?
?
?
Lief thuisfront,
toch maar even een verhaaltje over vandaag want we hebben een superdag gehad! Het was de hele dag prachtig weer en we zijn rond een uur of 12 richting Stanley Park gaan lopen. Stanley Park is een gigantisch park (4 vierkante kilometer) dat midden in de stad ligt en eigenlijk een wereld op zich is. En dat hebben we gemerkt. Het was volgens Google Maps ruim 3 kilometer lopen naar de rand van het park en dwars door de stad natuurlijk. We besloten maar om langs Sunset Beach te lopen. Dat is een strand dat midden in de stad ligt omdat daar een baai is waar ook veel schepen naar binnen komen. Het waaide hier echter zo ontzettend hard dat we maar weer de stad ingegaan zijn om niet al uitgeput in het park aan te komen. Tussendoor hebben we nog even ergens een kopje koffie en thee gehaald en zijn daarna het park ingelopen. Opeens stonden we in een compleet groene wereld met overal bloemen, waterpartijen en.... WILDLIFE! We waren nog geen 100 meter het park ingelopen toen we een wasbeertje zagen rondlopen. We wreven nog eens goed in onze ogen en moesten toen concluderen dat het er echt een was! Het was echt weer een heel bijzonder moment om zo'n schattig beestje in het echt te zien. Blijkbaar waren de dieren in het park gewend aan mensen want we konden het wasbeertje zowat op schoot nemen. Marjolein stak haar hand uit en het beestje dacht natuurlijk dat er eten kwam en pakte haar hand iets te hard vast. De nageltjes bleken goed scherp, maar gelukkig haalde het beertje haar hand niet open. Na wat leuke foto's gemaakt te hebben kreeg ik een eekhoorn in het vizier; zelfde verhaal. Het beestje at een pinda uit mijn hand en daarmee kreeg ik op mijn beurt een beet van z'n knaagtandjes. Maar ook hierbij was geen sprake van bloed. Wel gek om te zeggen dat je gekrabt bent door een wasbeer en gebeten door een eekhoorn... We liepen verder en hebben onderweg nog een paar schildpadden, 3 zwanennesten met moeder en eieren, een moedereend met 5 pluizige pulletjes en een zootje eekhoorns gespot. Toen even pauze genomen bij de bekende Totempalen in het park en nog wat souvenirs gekocht. We hadden vanaf dit punt ook een prachtig uitzicht over de Skyline van Vancouver dus de camera heeft overuren gedraaid vandaag. Vervolgens liepen we richting de Lions Gate Bridge. Een gigantische stalen hangbrug die de verschillende 'Peninsula's' waar de stad op gebouwd is met elkaar verbindt. Toen we er onderdoor liepen voelde ik me klein... De pijlers waren uiteraard mega en ik stond versteld dat zoiets zo hoog boven de grond kan blijven hangen.Marjolein vond dit alles echter niet zo heel boeiend... We zijn eerder al over de brug gereden met de bus en het is echt een zesbaans wegdek! We hoopten eigenlijk dat we nu weer ergens konden afslaan om terug te lopen door het park maar helaas ging dat niet. We moesten bijna de gehele Seawall Promenade aflopen om terug het park in te kunnen. Maar onderweg nog wel een zeeotter zien zwemmen! Al met al hebben we vandaag bijna 20 kilometer gelopen en dat is waarschijnlijk morgen ook wel een beetje voelbaar in de benen. We waren rond half 7 terug in het hostel en hebben vanavond een broodje hotdog gegeten om de kosten weer binnen de perken te houden. Gisteravond hebben we overigens weer aan de Sushi gezeten. Dit restaurant was weer goedkoper dan alle anderen daarvoor dus dat was erg fijn. We gaan zometeen lekker een filmpje kijken en daarna heerlijk die 6 uur lopen eruit slapen. Morgen gaan we even uitvogelen hoe we woensdag met de Skytrain naar het vliegveld komen en misschien nog naar Granville Island lopen. Daar schijnt een hele leuke markt te zijn die we volgens de reisgids ook niet mogen missen. Samen met het park hebben we dan toch de twee grootste highlights van deze wereldstad gehad.
Nieuwe foto's zijn er ook weer bij!
Hele dikke kus en knuffels van ons!
Hallo lieve mensen!
Het is alweer een tijdje geleden dat ik de site heb geupdate met een nieuw verhaal. Maar dat komt niet omdat we nou zo ontzettend veel hebben beleefd de afgelopen dagen. We hadden er gewoon niet echt zin in. We hebben de laatste paar dagen in Victoria dus niet echt iets bijzonders ondernomen. We hebben gewoon een beetje in de rondte gelopen en een hoop winkeltjes bekeken. We hebben wel een tijdje in een soort van H&M kledingzaak doorgebracht waar Marjolein 2 shirts, en ik 5 shirts en 2 korte broeken heb gescoord. Eenmaal terug in de hotelkamer zijn we dus maar meteen begonnen met inpakken en hebben we aardig wat oude kleding in de vuilnisbak gemieterd. Opgeruimd staat netjes en ik hoef thuis geen nieuwe zomerkleren meer te kopen! Met als gevolg dat de koffer en backpack opeens weer met gemak dicht gingen en er dus meer ruimte gecreeerd was voor souvenirs. Op zaterdag hebben we opnieuw om 11 uur uitgecheckt en zijn we naar het busstation gelopen. Daar was het opeens knetterdruk en er stonden iets van vier bussen te wachten. Wij dachten dat iedereen die in de uberlange rij stond met de andere bussen meemoesten en dat wij geen apart ticket hoefde te halen omdat we altijd gewoon met onze Discovery Passes in konden stappen. Afijn, de bus zou om kwart voor 12 vertrekken en wij kwamen er om half 12 achter dat we ineens WEL een apart ticket moesten hebben. Dus achterin de rij aansluiten en wachten. En met ook serieus EEN man achter de balie die er ook nog eens niets van begreep duurde het dus een uur. Toen het kwart voor 12 was kwam de chauffeur van de onze bus naar binnen en vroeg waar we bleven, want we mochten gewoon met de Discovery Pass de bus in. Na een hoop inwendig gevloek (ook uitwendig trouwens, want niemand verstaat me hier toch. En nee, ik gebruikte geen Engelse scheldwoorden!) konden we dan eindelijk de bus naar Nanaimo in. Na 2 uurtjes kwamen we aan in Nanaimo, waar we overgestapt zijn op een andere bus die ons naar Vancouver zou brengen. Een klein ritje en een lange boottocht later kwamen we dan voor de derde keer in deze reis aan op het Amtrak Station in Downtown Vancouver. We hebben eerst even wat gegeten bij de Mac en hebben toen een taxi genomen naar het hostel, want het was toch iets te ver lopen met die zware koffers. Het hostel is prachtig! Eigenlijk is het gewoon een hotel want we hebben een mooie kamer met eigen badkamer en TV. Het was zo goed als het goedkoopste verblijf in Vancouver, maar evengoed nog een zware aanslag op het budget. Dat krijg je als je in het bruisende hart van een van de duurste steden ter wereld wilt slapen... De rest van de dagen doen we dus ernstig rustig aan met het geld. Ook ik zit sinds Victoria in de rode cijfers dus het wordt tijd om terug te komen en alles terug te verdienen. Godzijdank hebben we een creditcard want anders hadden we het echt niet gered. Je kan hier trouwens ook echt alles met zo'n ding kopen. Van een kop koffie tot een sleutelhanger, alles kan met de Visa. Zo houden we onze laatste cash op zak voor eten en drinken en doen we de rest met de magische kaartjes.
Gisteravond zijn we na aankomst even door de buurt gewandeld. Wat een drukte! Zoveel mensen en auto's, Ali Baba's Kebab, Mohammed's Pizza, Chang Sui Ya Sushi bar en blablabla 'Real Canadian Souvenirs' Made in Taiwan! Ongelooflijk... Het stikt hier ook van de bedelaars, straatmuzikanten en skateboarders. Er zaten zelfs een stel hardcore punkers op straat met een bedelbord: "Any change 4 beer?" Dat is wel lef hebben. Vandaag hebben we wederom rondgelopen en hier en daar nog wat souvenirs gekocht. Verdere plannen zijn nog vaag omdat het weer hier dat ook is. Vancouver staat bekend als de stad waar het altijd regent, en dat is tot nu toe wel waar. We wachten het dus af.
Voordat we vertrekken op woensdagmiddag komt er nog wel een klein stukje van Marjolein om haar weergaloze wereldreis officieel af te sluiten!
We houden van jullie en tot snel! Dikke kus!
Wij twee
Dag lieve mensen thuis,
hier een heel snel vervolg op het vorige verhaal, maar dus ook een kortje. Onze eerste dag in Victoria is goed bevallen! Na het ontbijt, wat goed was en ook bij de hotelprijs zat inbegrepen, zijn we gaan lopen richting Victoria's Bug Zoo. We hadden iets groots verwacht maar het waren eigenlijk maar 2 klaslokalen vol terraria met allerlei malle insecten. Maar we hadden het eigenlijk wel kunnen weten want de toegangsprijs was laag. Er was een meisje dat een rondleiding gaf langs alle bakken en ze vertelde heel veel en pakte alles gewoon vast. Ze hadden bijvoorbeeld wandelende bladeren en takken, 10 centimeter lange Scarabeekevers, (bid)sprinkhanen zo groot als mijn hand (zie foto!), vogelspinnen, gigantische miljoenpoten en een uit 2 miljoen leden bestaande bladmierenkolonie. Ik heb wel een aantal van deze beesten vastgehouden maar bij de grote kakkerlak hield het voor mij ook op. Dat vind ik ongeveer de smerigste insecten. Marjolein heeft maar niets vastgehouden want haar reflexen als iets met meer dan 2 pootjes kriebelt zouden weleens fataal kunnen zijn voor de rakkers. Het was best een bijzondere ervaring omdat je eigenlijk nooit iets met alleen insecten tegenkomt. Leuk!
Daarna zijn we verder door de stad gaan wandelen. We hebben Chinatown gezien en zijn even langs de Apple store geweest voor mijn iPod. We hebben kroketten gegeten bij de 'Dutch Bakery' en ze waren heel lekker, maar haalden het toch niet bij thuis. Het personeel was ook niet Nederlands, alleen de familie die het 50 jaar geleden opzette. Ze hadden er ook gevulde koeken ('Flying Saucers') en Tompoezen ('Vanilla Slices'), maar die hebben we niet genomen. Hierna gingen we op weg naar een kinderboerderij midden in het stadspark. Het park was heel erg mooi; overal bloemen en vogels, prachtige waterpartijen met eenden en ganzen en dus een heel leuk kinderboerderijtje. We hebben hier even heerlijk rondgestruind en alle jonge geitjes een aai gegeven. Het weer was prachtig dus we konden in ons t-shirtje rondlopen. Rond een uur of 4 teruggekeerd naar het hotel en daar nog 2 nachten bijgeboekt aangezien het ons hier prima bevalt en we naar eigen gevoel liever in Victoria zitten dan in Vancouver. Op 1 mei keren we dan terug naar Vancouver waar we een hostel hebben geboekt. Het hostel ziet er erg goed uit; we hebben een eigen badkamer en er is ontbijt bij. Eigenlijk is het dus gewoon een hotel. Het is ook vrij prijzig, maar alle andere hotels in hartje Vancouver zijn NIET TE BETALEN! Ze weten hier echt van prijzen hoor!
Nog wat foto's van vandaag staan in dezelfde map als die van gisteren.
Vanavond gaan we misschien weer Sushi eten, want daar stikt het van hier. Op het moment voelt Marjolein zich niet echt goed dus het is even afwachten.
Dikke kus van ons.
Hallo allemaal!
Om het maar meteen duidelijk te maken: we zitten nu in Victoria, de hoofdstad van Vancouver Island. We verblijven in het Strathcona hotel en het ziet er perfect uit. En ja, dit was inderdaad het hotel met de baggere recensies op het internet. Maar aangezien het eruit sprong als goedkoop (alle andere hotels meer dan 700 dollar voor 3 nachten!) hebben we het toch gedaan. We hebben ook nog een derde nacht gratis deal en zijn zo dus bijna goedkoper uit dan een hostel. En het is hartstikke netjes hier; fijn plekkie! We hebben net even wat gegeten om de hoek hier en zitten nu lekker te relaxen op de kamer. Er is 24 op TV dus Marjolein zit aan de buis geplakt. We zijn hier gekomen na een Greyhound reis van 7 uur. Maar laat ik eerst even terugblikken op de vorige paar dagen in Tofino. Over het weer hoef ik niet te beginnen want dat was zeer bagger. We hebben vrijdagavond dus Sushi gegeten in een gezellig restaurantje en het beviel ons beide zeer goed! Echt heerlijk! We hadden geen idee wat we moesten bestellen dus we vroegen het aan de serveerster en zij was ontzettend behulpzaam. Danzkij haar hebben wij een heerlijk maaltje gehad die avond!
Zaterdag hebben we dan een Whalewatch tour gedaan met OceanOutfitters. Maar omdat wij op zoek waren, liet GEEN ENKELE walvis zich natuurlijk zien... Op z'n zachtst gezegd Kwalitatief Uitermate Teleurstellend dus. We hebben wel veen Amerikaanse Zeearenden gezien in hun nesten en in de lucht, een dolfijnenvin boven het water uit en een groep zeeleeuwen op een rots. Dus wel wildlife, maar geen walvissen! En daar hebben we dan 3 uur voor op een klein bootje over de 4 meter hoge (geen grapje!) en verwoestende golven van de Pacific gestuiterd. We waren samen met 6 anderen waarvan er 2 lekker gekotst hebben. Een wonder nog dat wij niet zeeziek geworden zijn! Maargoed, we waren dan ook meer bezig met de horizon in de gaten houden dan naar walvissen zoeken. Al met al dus geen geslaagd tochtje en we vreesden al voor de berentocht. 's Avonds zijn we uit eten gegaan bij een restaurant waar ze volgens de kaart die in onze kamer lag lekkere Ravioli hadden. Daar aangekomen bleek dat niet meer op de kaart te staan en hebben we voor ons gevoel veel te veel betaald voor een stukje zalm. Het was erg lekker, dat geef ik meteen toe, maar wel erg aan de prijs. De volgende dag hadden we dan de berentour! We gingen met een open bootje dit keer. Een zogenaamde 'Zodiac'. We werden helemaal ingepakt tegen de kou en het water en gingen op weg. Voordat we de boot ingingen liepen er nog 2 zeeotters over de steiger dus die hadden we alvast in onze zak! Na een tijdje gevaren te hebben en tevergeefs een aantal typische berenspots bekeken te hebben was het dan eindelijk raak! Een prachtige zwarte beer die langs het water naar krabbetjes aan het zoeken was. De beer was totaal niet bang voor ons en we konden tot heel dicht naderen! Ietwat later spotte Marjolein zelfs 2 babybeertjes in een boom vlakbij! Ze zaten heel stilletjes en kwamen eventjes naar beneden geklauterd om eten van moeders in ontvangst te nemen. Helaas kwamen ze niet uit het bos dus hebben we ze niet echt gezien. We hebben de moeder ongeveer 1,5 uur kunnen bekijken en fotograferen voordat we weer teruggingen naar Tofino. De vloed kwam weer op en het zou bijna donker worden dus beter dat we weer terugkeerden naar veilige haven. Geheel voldaan hebben we in onze kamer een broodje met salade gegeten om de kosten van het ietwat dure etentje van gisteren te compenseren en zijn we na het kijken van De Leeuwenkoning (die hadden we gedownload over het draadloze netwerk van het motel!) heerlijk in slaap gevallen. Vanmorgen wederom om 11 uur uitgecheckt en om 12 uur in de bus gestapt. Hotel hier in een keer gevonden na een korte wandeling en zometeen de oogjes maar weer toe. Nieuwe foto's komen er ook aan!
Dikke kus van ons!
Dat was mijn eerste reactie op de tuin van ons nieuwe verblijf voor de komende dagen; het Tofino Motel in, hoe origineel, het plaatsje Tofino (ligt dat niet in Italie ofzo?) op de het meest Noordelijke puntje van het meest Westelijke puntje van Vancouver Island (toevallig!). Want daar zijn we nu lief thuisfront!
Laat ik beginnen met hoe we onze laatste dag en ochtend aan het Dutch Lake in Clearwater hebben gesleten. De dag na het vorige stukje op deze site is simpel samen te vatten: hetzelfde als de dag ervoor, alleen hebben we nog meer schildpadden gezien en stond er die avond iets anders op het menu bij het vuurtje. Het plekje aan het meer en natuurlijk het weer bevielen zo goed dat we die dag nog maar eens dunnetjes hebben overgedaan. Heerlijk! De ochtend erna hebben we uitgecheckt en zijn we weer bij het meer gaan zitten. Onze spullen mochten we, niet echt verassend, natuurlijk in een andere kamer achterlaten voor die paar uur en we konden daar gewoon het toilet nog even gebruiken voordat we weg moesten. Perfect dus. Omstreeks kwart over 2 een taxi naar het Greyhound depot genomen en om 3 uur vertrokken. Na een transfer in Kamloops zijn we om half 10 's avonds aangekomen op het Amtrak Station in Downtown Vancouver. Precies de plek waar we 3 weken geleden onze eerste Greyhound naar Kelowna namen. We hadden om de reis een beetje te breken een nachtje in het C&N Backpackers Hostel geboekt. Ongeveer 200 meter van het busstation en dus prachtig gelegen want onze bus naar Vancouver Island zou om half 8 's morgens weer vertrekken. Tijdens de korte wandeling naar het hostel konden we onze vraagtekens al plaatsen bij de buurt waar we liepen. Het was woensdagavond, maar de kroegen en de stoepen zaten vol met allemaal vage droeftoeters die er volgens ons ook nooit uitkwamen. Afijn, hostel gevonden en een tijdje later pas ingecheckt omdat de eigenaar (compleet in kort sportbroekje) eerst niet aanwezig was bij de balie. Overigens: de 'balie' was trouwens geweldig gemaakt in een meterkast. Een wonder dat die kerel nog nooit onder 110 heeft gestaan (netspanning Canada, red.). Toen door de wietlucht (geen idee wat voor dump dit gebouw was, maar de gasten die ik heb zien lopen waren verder heen dan Jomanda en vonden volgens mij alles mooi en prachtig) naar de kamer gelopen en met m'n hart vast de deur geopend. Dat viel nog wel mee (wat een anti-climax niet?) gelukkig! Het bed zag er schoon uit en het was maar voor een nachtje. De kamer was wel klein en verrot, maar schoon. We zijn toen meteen maar lekker gaan slapen. Om 6 uur ging de wekker, dus douchen, sleutel bij de balie neergooien en weg! Dit hostel was trouwens volgens Marjolein ook wel echt heel erg. Ze zijn hier in Canada sowieso veel minder ingesteld op backpackers en daarom zijn er ook heel weinig hostels en zijn ze bijna net zo duur als een gemiddeld hotel! Maar oke, onderweg naar het Greyhound station nog een lekker belegd SubWay broodje gehaald als ontbijt en toen weg richting The Island. De bootreis duurde bijna 2 uurtjes maar was goed te doen. Beetje hetzelfde als naar Texel, maar dan ietsje groter. Na de boot overgestapt op een andere bus die ons in 4 uur naar Tofino zou rijden. Vancouver Island klinkt misschien klein maar we hebben het even vergeleken met Nederland op internet en het blijkt dat het bijna net zo groot is als ons landje. Alleen wonen er maar 750.000 mensen hier... Na onze aankomst in Tofino naar ons geboekte motel gewandeld, waar bleek dat mijn naam niet op de lijst stond! Gelukkig bleek er iets fout gegaan te zijn en zijn we uiteindelijk ingecheckt. De kamer is groot, heeft 2 grote bedden, een koelkastje en een balkon met een wederom een weergaloos uitzicht over een schattig haventje. Plus dat er verdomme palmbomen in de tuin staan! De klimaatzones zijn hier echt te vreemd verdeeld en het overdondert ons af en toe een beetje. Maargoed, we hebben weer een plekkie. Marjolein is nu lekker even aan het douchen en ik ben dus bezig jullie te vermaken. We gaan vanavond Sushi proberen in een restaurantje in de buurt. Het stikt hier uiteraard van de visrestaurants en het ziet er allemaal gezellig uit. Helaas is ook Tofino goed aan de prijs, maar we hebben de afgelopen dagen best bespaard door zelf te koken enzo. We gaan hier sowieso een 'Bearwatching' en 'Whalewatching' Tour doen en verder zien we wel. Komt wel weer goed allemaal! Over 3 dagen gaan we in ieder geval door naar de hoofdstad van dit eiland; Victoria. Het hotel daar is zo goed als geboekt dus dat is ook fijn. We zijn ehter nog een klein beetje in twijfel omdat de recensies zo vreselijk verschillen. De een zegt dat er mensen zijn vermoord, dat het douchegordijn onder de rode spetters zat en dat de kroegen eronder een drama waren en de ander vond het super, dus we zitten nog even in dubio. In ieder geval moeten we op 1 mei terug naar Vancouver vanwege de Greyhound Tickets. Geen haast, wij gaan nu even genieten in Tofino.
Oh ja: Reageer eens op onze site allemaal! Want het aantal reacties is niet echt, en dan druk ik mezelf nog zachtjes uit, om over naar huis te typen! Echte Nederlanders zijn jullie; wel lezen, niet reageren! Maar daar doen we het niet voor hoor!
Anyway, dikke knuffel en kus van ons!
Dag lieve mensen!
Wij hebben zojuist een bijzonder lekker dagje achter de rug en gaan zometeen ontzettend lekker slapen! Ik eindigde het vorige verhaal met ons plan om in een restaurant aan het water te gaan eten; The Painted Turtle Restaurant. Maar helaas kwam ik er de avond daarvoor achter dat het restaurant pas op 1 mei opent... Jammer! En we dachten net dat we alle boodschappen binnen hadden. Afijn, we moesten dus weer naar de supermarkt lopen om eten te halen voor vandaag en morgen, want we blijven hier nog even langer omdat een tussenstop in Whistler voordat we naar Vancouver Island gaan echt te duur is. We hebben het hier naar onze zin, dus waarom niet? De supermarkt is helaas wel 1,5 kilometer lopen dus dat was jammer. Maar we waren vroeg wakker en het was erg mooi weer, dus we zijn gewoon gegaan. We hebben nog geprobeerd om bij de receptie iets van een fiets te regelen ofzo maar dat was er niet. De vrouw die de boel hier runt is ontzettend aardig en behulpzaam en vond het erg sneu voor ons dat we geen auto mochten rijden hier en dat ze ons niet verder kon helpen. Maargoed, we zijn dus maar gaan lopen en toen we terugkwamen zijn we lekker op het strandje aan het meer gaan zitten. Er is hier verder geen mens dus het is heerlijk rustig. Het was echt stralend weer en we zaten in zomerkleren terwijl er hoog boven ons hoofd een paar Bald Eagles op de thermiek rondzweefden. Heb ik m'n tattoo toch nog in het wild gezien! We zaten nog geen uur of de eigenaresse kwam het strand op gelopen en vroeg ons of we misschien wilden kanoen op het meer; gratis! Normaal kost zo'n kreng 20 dollar voor een uurtje, maar omdat ze het zo sneu vond dat we weinig geld en geen auto hadden mochten we dit gaan doen! Superaardig van d'r! We hebben ongeveer 3 uurtjes rustig over het prachtige Dutch Lake gedobberd en daar zelfs nog en heleboel schildpadjes in het wild gezien! Ze lagen net als kikkers gewoon lekker te zonnen op de boomstammen in het water, heel bijzonder. Nu is de naam van het Painted Turtle Restaurant ook meteen verklaard! Na het kanoen zijn we rustig begonnen met een vuurtje te stoken op een van de RV plaatsen bij het hotel. Aangezien er toch niemand met z'n camper is nu, mochten we ook die picknicktafels en vuurplaatsen gebruiken. Marjolein heeft heerlijk gekookt en dat hebben we in het avondzonnetje, pal aan het meer, zonder een mens om ons heen en met een heerlijk vuurtje van dennenhout opgegeten. Er waren ook van die romantische schommelbanken tussen de dennenbomen gemaakt, dus daar ook nog even opgezeten en van het uitzicht genoten natuurlijk. Op de zonsondergang gewacht en daarna ons vuur uitgemaakt om weer terug te keren naar de kamer. We hebben echt een geweldige dag gehad en de zon heeft duidelijk zijn sporen achtergelaten in onze gezichten (positief!). Morgen wordt het ook weer zo mooi en we mogen de kano ook gewoon weer gebruiken van de eigenaresse dus wie weet. Nogmaals; Canada is adembenemend mooi en we hadden nooit gedacht dat we vanuit de sneeuw naar 20 graden en meer zouden gaan...
Dikke knuffel van ons!
Hallo thuisfront!
We zijn weer weg uit Jasper en zitten nu in het plaatsje Clearwater. We verblijven voor 3 nachten in het Dutch Lake Motel dat, zoals de naam eigenlijk al verraadt, pal aan het Dutch Lake ligt. Wel zo toepasselijk ook natuurlijk. Maar eerst nog even ons verhaal over onze 'Wildlife Tour' die we in Jasper gedaan hebben. We werden 's ochtends om 9 uur opgepikt bij de Marmot Lodge a.k.a ons luxe hok met keuken. We waren slechts met 5 man op deze tour, en dat maakte het geheel wel iets persoonlijker. Maar het was uiteindelijk toch niet helemaal wat we hadden verwacht. We gingen eerst met de kleine bus naar Patricia en Pyramid Lake, welke net buiten Jasper liggen. We wilden hier eerst zelf naartoe gaan lopen, maar het was wederom 7 kilometer bergopwaarts... Maar we hebben ze nu wel gezien! En zoals verwacht waren de meren dichtgevroren, maar wel heel erg mooi. Het was opnieuw een prachtige dag met strakblauwe lucht en dit maakte het geheel nog mooier. Na deze meren zijn we nog langs de beverwateren geweest. Hier lag wel een dam en ook een hoop van die typisch conisch afgeknaagde boomstronken, maar bevers hebben we niet gezien. De gids zei ook vaak dat we ons in 'Moose Territory' bevonden, maar ook geen Eland gezien helaas. Vervolgens naar de Maligne Canyon gereden. De kloof waar de Maligne River ontspringt en doorstroomt naar Maligne Lake, het grootste meer van de Rockies. De kloof was indrukwekkend diep en de gids liet ons ook nog een ravennest zien dat op een kleine richel gebouwd was. Toen kwamen we nog een paar wilde herten tegen die helemaal niet bang waren. Ze kwamen rustig op een meter of 2 voorbij gewandeld. Dat was wel weer een mooi moment! Daarna doorgereden naar Medicine Lake, waar een paartje Amerikaanse Zeearenden zat te broeden. Ik hoopte m'n tatoeage eindelijk in het wild te zien, maar het nest was te ver weg en veel te hoog om iets te zien; jammer! Toen naar Maligne Lake gereden. Overal sneeuw en ijs, dus veel is nog dicht en niet toegankelijk. We hebben gelukkig wel een paar mooie foto's kunnen nemen, maar het ziet er allemaal zo anders uit dan in de gidsen. We gaan nog eens terug in de zomer! Na Maligne Lake weer teruggereden naar het hotel zonder echt wildlife te hebben gespot. Helaas, je moet mazzel hebben. We hebben toen lekker geluncht en zijn 's avonds nog een rondje gaan lopen om een ijsje te halen. Ja Nederland; een ijsje! Het is namelijk zo dat het in Jasper zelf gewoon 20 graden werd met volop zon! Hoger in de bergen wel kou, maar in de valleien niet. Heerlijk!
Vanmorgen om 11 uur uitgecheckt en rustig naar de Greyhound gelopen. Het was een reis van 3 uurtjes en we zijn nu dus in Clearwater. Het uizicht vanuit de slaapkamer over het meer is heel erg mooi. We hebben net ongeveer 1,5 uur in ons t-shirt bij het meer gezeten, want hier is het zelfs nog warmer. Er staan overal picknicktafeltjes en vuurpotten langs het meer en er schijnt een heel leuk restaurant pal aan het water te zitten. Morgen naar de supermarkt en dan lekker 's avonds buiten eten bij het meer, En dan die avond daarna uit eten! We kunnen het restaurant zien liggen en het ziet er heel leuk uit. Nu gaan we een beetje wat eten en straks nog even lezen en een spelletje doen ofzo. Morgen weer een nieuwe (warme en mooie!) dag.
Nieuwe foto's zijn er ook!
Dikke kus van ons
Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.